|
زبانحال زینب به امام حسین(ع)دراربعین آنام اوغلی بو سفردن سنه چوخ شکایتیم وار دیَرَم اجازه ویرسن دیمه لی حکایتیم وار باشا عهدیمی یِتوردوم هامی قیزلارون گتوردوم نیه گلمدی رقیّه دیمه ماقدا خجلتیم وار دیماقا او ماجرانی خجلم من اوز اوزیمدن بُلوسن که چوخ سُوَردیم او قیزی ایکی گوزیمدن نجه اُلدی شرح ویرسم سنه غم یتر سوزیمدن اودی عارضیمده اشک تریله اشارتیم وار گهی ناقه اوسته گاهی باشون آردیجا پیاده اوزینی یِتوردی شامه او اسیر دل فتاده دیمرم آجیندان ئولدی قوری یِرده شاهزاده هله بو یارالی دلده غم بی نهایتیم وار او گئجه که جان ویروردی منی یاندوروب یاخوردی سوزینی دیموردی امّا یوزه گوز یاشی آخوردی گوزینی دولاندوروردی بالا قیزلارا باخوردی بونی آندوروردی بیر آز سیزه رنج و زحمتیم وار بالاوون گوزی آخوردی اوزی ئولماقین بولوردی یوزه گوز یاشین اَلیردی نه دیوردی نه گُلوردی ایله بیر حقارتیله او یتیمه قیز ئولوردی که بیان حاله قارداش نه توان نه طاقتیم وار باشون اول زمان که گلدی اونا ویردی دل وصالون باشینا سوووردی توپراق او گیجه غریب عیالون بُلورم که مندن آرتوخ سنون اولدی ابتهالون اوره گیمده کی شرردن سوزیمه شهادتیم وار او بالا ئولونجه ایتدی آدوی دلینده ازبر قوری یِرده توپراق اوسته اُلورم دیدی مکرّر یارالی باشون ایشیتدی او بالا دیدی نه دللر او یارالی دللریندن سنه بیر کنایتیم وار سوسوزام ، آجام دیردی قورویوبدی دل دوداقیم آلونوبدی گوشوارم بابا بوش قالوب قولاقیم گَتوروبله چوخ پیاده اولوب آبله اَیاقیم اَیاقیمدا قانه باخسان بُله سن نه حالتیم وار گهی صدقدن دانیشدی گهی مهریله وفادن گهی شمریدن دانیشدی گهی سیلیِ جفادن ایله دل دیدی، دل آلدی هامی آل مصطفادن بُلوسن او درد دلدن هله دل جراحتیم وار دیدی آغلادی یورولدی یخولوب صداسی باتدی غم هجری باشه ویردی شرف وصاله چاتدی سویولان اسیره قیزلار گویه ناله سین اوجاتدی گوره سن منیم جهاندا نچه یول قیامتیم وار ایله بیر قیامت اولدی که عقولی ایتدی مبهوت پوزولوبدی اهل ناسوت،ایدوب آه و ناله لاهوت نه کفن تاپولدی قارداش، نه او طفل زاره تابوت نه تحمّل استتاره ، نه بیانه قدرتیم وار بو ملالی دلده قارداش آپارام گرک مزاره آناما دیَم بو دردی ، گَله من تک آه و زاره ئوله شاهزاده ، تابوت اولا نچّه خشت پاره گر ئولوب حضوره یِتسم ، آناما شکایتیم وار نجه تاب ایدر ایشیتسه بو سوزی علیّ اکبر باجیسی کفن سیز اُلدی کفن اولدی کهنه معجر من اوزوم مزار قازدیم او یتیمیَه برادر گور ایدنده غم تهاجم نجه استقامتیم وار یوزه گوزدن آخدی قلبیم منیم ای قَتیلُ العَبره اگیلوب یوزیندن اوپدوم بالاوی قویاندا قبره هامی قالدی مات و حیران، منِ بینواده صبره هامی بولدی نه شهامت نه بلند همّتیم وار بُلورم ئولنجه یتمز غم و محنتیم تمامه یتوشنده باشیم عمریم یتوشر غمیم ختامه باجوی رقیّه فکری آپارار دوباره شامه او بالادان اوتری بیرده او دیاره رجعتیم وار بو دیاردن گیدنده ایله سرو قدّیدیم من که ویراردی طعنه سروه قدیم ای عزیز ذوالمنّ بِیلیمی بوکوبدور امّا بو سفرده ظلم دشمن دور ایاقه قبردن گور نه خمیده قامتیم وار نه او آبرنگ زیبا ، نه او قامت رسا وار گیچن عهد تک باشیمدا نه او زلف مُشکسا وار آقاران باشیمدا باخسان بُله سن نه ماجرا وار هامی شرح ماجرانی دیماقیانا حاجتیم وار بدنون گیدنده شامه ، قوری یِرده گوردوم عریان قویا بُلمدیم مزاره من دل فکار و نالان سنه کیم بو قبری قازدی بو گوزل مزاره قربان سنی بی کفن گورَندن بو حیاته نفرتیم وار بُلوسن اسیریدیم من، یوخودی معین و یاور کفن ایلماق دگولدی من بی کسه میسّر نه امان ویروردی لشکر، نه قویوردی شمرکافر که من ایلییِیدیم اظهار او که دلده نیّتیم وار بیزی کوفیه آپاردی قولی باغلی اهل کوفه گیچوب اَلفدن دایاندی غم اهل بیت اُلوفه مهِ چرخ دینی گوردوم سالوب اهل کین خسوفه دیدیم ای هلال زینب سنیله شکایتیم وار نه روا سنون باشوندا اولا اون ایکی جراحت قالا محمل ایچره امّا باشی زینبون سلامت باشیمی یولوندا یاردیم بُله ایلین شمادت نه وفالی باجیم من ، سنه نه محبّتیم وار یتوروب زیادین اوغلی ایله ظلمینی تمامه که قیاس اولونماز اصلا ، او جفا جفای شامه قولی باغلی حاضر ایتدی بیزی بزم عیش عامه منیم ایله مجلسیله گور اوزون نه نسبتیم وار منی دست بسته گوردی دل آچوب ایدوب شمادت بو خیاله دوشدی ایتسون من بی کسه جسارت ولی بُلمدی که منده وار علی کیمی شجاعت عملاً مُبَرهَن ایتدیم نجه بیر شجاعتیم وار منی قصد ایدوبدی دوردی او لعین کین پرور او دوراندا منده دوردوم که دفاع ایدم برادر بالا قیزلاروندا دوردی باخوب آغلادی گورَنلر ایله بیر قیامت اولدی که بیانه لُکنتیم وار ایله آتشین دلیله اونی ایلدیم مخاطب که عداوتیله اولدی اورَگی اونون لبالب گوروب ایتدی خوار و رسوا اونی بو اسیره زینب دیدی دخت مرتضایه نظر سیاستیم وار اوجالاندی عرشه چخدی او گون اوردا اَلاَمانیم گوزیمه مجسّم اولدی مَلَکه اولان زمانیم ساق اولِیدی کاش ابوالفضل اوگون ای عزیز جانیم کسیلوب گوریدی چارَم نجه استعانتیم وار ( حسینی – سعدی زمان ) برچسبها: سیدرضاحسینی سعدی زم
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
