|
زبانحال حضرت صغری(س) آیریلیق سالدی بوش ایولرده منی بنده علی گوزی چیخسون فلکون قالدی گوزوم سنده علی وطننده کیمی واردی سالا صغرانی یادا بسترینده باجووی غم یوخوسندان اویادا زهر هجری ایچن آغزیم گله هیهات دادا بسکه تلخی یارادوب آیریلقون منده علی دوغری سوزدور بو کچن گونلره گون چاتمازمش دوغری سوز دور غم اسیری گیجه لر یاتمازمش دوغری سوزدور باجیلار قارداشنی آتمازمش آتمارام من سنی تا وار نفسیم تنده علی حکم فرماسنون عشقوندی منیم وار یوخوما بی پرستار قیزام عرضه می نینک اوخوما ئولورم بیر گیجه باری کرم ایت گل یوخوما پشت پا ویرما بیله عالم پیونده علی هر دمیم غمدی بو ایوده منیم ای عیسا دم یانورام اشک اولورام شمع مثالی کم کم گل دانش بلکه بیر آزجا دیریله روحیم حسرتم چوخدان او لبلرده کی لب خنده علی کیم طبیب اولسا گرک ناخوشا درمان گتوره ظلّ لطفونده عزیزیدی منمده ازلیم برگ پاییز کیمی ایندی قالوبدور خزلیم نچه آیدور منی گوز یولدا قویوبسان گوزلیم نقدر تک قالوم آیا بو نشیمنده علی نقدر من گیجه لر ثابت و سیّاره باخوم یا که گوندوزلری حسرت در و دیواره باخوم قاپوسی قفل اولونان باغلی اطاقلاره باخوم بنذیوم مجمر ایچینده یانان اسپنده علی آیرلیق عالمی ایلدور منچون لحظه لروز کاروانوز هارا گیتدی منه گلمور خبروز نه بلا واردی باشوزدا نه یوباندی سفروز گورمورم بو سفری منکه خوشاینده علی بو قرانلوق گیجه ایکاش چیخیدی گونوزه قیدویدوز وطنه گوز یاشیم آخمیدی یوزه قولاقیم سسده دی من منتظرم قاصدوزه ساخلیوب وصلون امیدی باجووی زنده علی قاپوسی باغلی بوش ایوده نگرانم ایلیمه بار سنگین کیمی دور ثِقل فراقون بیلیمه دگمیوب سن گیدنی شانه پریشان تِلیمه شهر یثربده منم زلف پراکنده علی وطنه گلمگوین وقتی ایکاش بلم سنی پیشواز ایدم ای سرو خوش اندام حرم یوز قویام مقدموه آخ دیوب اوندان ئولم سرو ایاقنده نولور گل ئوله گلشنده علی بو همان کهنه فلکدور ایشی اخیاره ستم یوسفمون قیمتنی ایلدی ناچیز درم اولسا غربتده اگر کاکلوین بیر توکی کم ناخوشون اوندا گرک دفن اولا مدفنده علی بو عمارت ده مصیبت دومانی سایه سالوب بختورلر هاموسی گتدی قرا بخت قالوب امّ السلمه منه یولداشدی اودا چوخ قوجالوب زحمتیم اوندان ایدوبدی منی شرمنده علی شمع باشدان آلیشار عمری چاتار پایانه یاندیرار شعله ده شهپرلرینی پروانه من دچارم اورگیمدن شرر سوزانه نفسیم آتش اولور حالت شیونده علی ( انور اردبیلی) برچسبها: انور اردبیلی
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۵ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
