|
زبانحال امام حسین(ع) دربالین حضرت علی اکبر(ع) دور باشون اوسته گلمیشم گوزلریمه ضیا اوغول گل دیله منله بیر دانیش قلبیمه ویر صفا اوغول گور نه چتیندی من گورم ظلمیله قانه باتموسان زخملی آهو تک دوشوب ایستی قوم اوسته یاتموسان سیل سرشگیمی آخان قانوه یرده قاتموسان بیله یخیلماقون ایدر مرگیمه اکتفا اوغول سن منه نور عین سن دیزلریمه توان و تاب روحیم او قدری قالموری آیریلا ویر منه جواب صورتیمی اوغول ایدوب باشدان آخان قانون خضاب دور دورا بیلمورم اوزون اول الیمه عصا اوغول گتدی او دم که قاصد غم منه غملو بیر پیام یعنی قولاقیمه یتوب اوندا که دلنشین سلام بولدوم او دمده قلبمون بندینی قیردی اهل شام دردینه قلبیمون داخی اولمیاجاق دوا اوغول گر چه تمام عشقیله من سنی وئرمیشم فدا راه خداده اولموشام درد فراقوه رضا لیک نئجه گوروم سنی تیغیله دوغریوب عدا گور اولی باشون اوسته من ایله میوم نوا اوغول ایله حصار محنته لشکر غم سالوب منی قرب کناریده گوزوم گورموری غصّه دن سنی عرشه اوجاتموشام اودور داد و فغان و شیونی گر چه گولور بو حالیمه دشمن بی حیا اوغول من نیجه یانمیوم اوغول سن کیمی نو جوانیمه سن دانشاندا هر زمان قوت یتردی جانیمه دست قضا سپوپدی غم تپراقی دودمانیمه آغلیاجاق نه قدری وار عمّه باجی آنا اوغول گور نه بو قوم کینه جو اولدولا حقّدن کنار ائتدی پیمبر عترتین بیر بئله غملره دچار جدّیمه بنزین جوان یئرده دوشوبدی زخمدار جسم لطیفوون اولوب هر طرفی یارا اوغول جام شهادتی ایچوب مقصده نائل اولموسان وصل نگاره چاتموسان لطفونه شامل اولموسان زرکیمی بوطه دن چیخوب رتبه ده کامل اولموسان ایندی سنه باخان دیر عشقوه مرحبا اوغول عشق خدادی رتبه و شأن و مقامون آرتوران دینوه چوخ بصیریدون دلده سوزوندی آندیران راه خداده سن کیمی کیمدی اوغو ل قدم ووران حقّوی یاخشی ایلدون دینوه سن ادا اوغول بینش حقّله قدم راه خداده وورموسان گورموسن حق رضاسی وار حال رضاده دورموسان یاره سالوبدی نطقدن سسلورم ایندی دورموسان داعی حقه حقیله سویله میسن بلا اوغول من دگلم فقط سنه بیله اورکدن آغلیان کون و مکاندی مومنون دردینه سینه داغلیان سیل سرشگی صورته جدّیم آتامدی باغبان حق آدی دلده اولموسان دینوه سن فدا اوغول جسموی بند بند ایدوب تیغیله قوم اشقیا قطعه به قطعه دوغرییوب ایلمیوبله اکتفا باشدا واروندی بیر یارا مثل علیّ مرتضی قتله یتوبدی گوئیا سرور اولیا اوغول گلموری جسمده علی یاره لرون شماریه بنزوری یاره جسمده هر بیری بیر ستاریه دل دوتولار باخاندا بو پیکر پاره پاریه حالیمی لیک چوخ پوزوب سینه ده کی یارا اوغول بولمورم ایندی نیلورم سن کیمی مبتلایه من حملینه نعشوون گرک چنگ ویرام عبایه من نه دلیله خبر ویروم لیلی بی نوایه من نازلو سکینه خیمه ده سسلوری وا اخا اوغول دور بئله نازیله اوغول ایستی قوم اوسته یاتماسن بیله شکسته حالیله توپراقا قانه باتماسن نالمی عرش طاقنه بسدی بیله اوجاتماسن دور عوض ایله سیروی بُرجده مه لقا اوغول بی کس آتان بو دشتیده درد و بلا انیسی دور ایستی هوا سو یوخلوقی داد و نوا انیسی دور دشمن آلوبدی دوره سین جور و جفا انیسی دور گوزلریمه ایشیق گونی تار ایدوب اشقیا اوغول ظلمیله کربلا یولون سد ایلویوبدی مفسدین ((زرّینه)) چوخ چتیندی بو گورمیه قبرین اکبرین محفل غمده دائما آغلوری چوخ حزین حزین ایسته خدا گیدوب اولا زائر بو آتا اوغول برچسبها: اسماعیل زرین
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
