|
زبانحال حضرتِ امامِ حسین (ع) در بالین حضرت ابوالفضل (ع) سو اوسته قانون آخوب یرده سو به سو قارداش گوزوم یاشی کیمی قانه دونیدی سو قارداش فرات اوتانموری قانون آخوب گینه آخوری سولاردا قویمادی دنیاده آبرو قارداش گُل جمالوا قان شبنمی ویروبدی صفا هانی سنون کیمی بیر گلده رنگ و بو قارداش؟ ورق ورق داغیلان پیکرون حکایت ایدر سو اوسته ایلمیسن سعی مو به مو قارداش بلادِ عشق و محبّتده بیر مجاهدِ عشق سنون کیمی دولانوب هاردا کو به کو قارداش باشونداکی بو یارا خشک بند اولا هیهات سو ساخلاماز سینا گر کاسه و سبو قارداش الون اولیدی گر ، ال سنه تاپاردی مگر بو قانلی معرکده قومِ کینه جو قارداش ایکی کسیک الیله بیر تیمّم ایلمیسن او بیر تیمّمه غبطه ایدر وضو قارداش ستاره تک بدنونده یارا شماره سی یوخ ووروب نقدری یارا جسموه عدو قارداش؟ قلج یاراسینا نوکِ خدنگ اصابت ایدوب سپور کنارینه قان ، زخمِ تو به تو قارداش گوزون فداسی گوزون آچ نه خوابِ نازیدی بو؟ ترابِ تیره نی فرض ایتمه پَر قو قارداش سو صحبتی دیله بیرده گتورمز اطفالیم کسیلدی خیمه لر ایچره بو گفتگو قارداش اولاردی سرو سر افکنده ، شرمگین شمشاد چمنده سنله اولان دمده روبرو قارداش دانشمیسان نیه ای مرتضی عزیزی ، مگر دولوبدی قانیله توپراقیله گلو قارداش؟ چوخ آرزو ایدرم بیرده سسون ایشیدم دانیش که قالمیه دلده بو آرزو قارداش سنیله الفتِ دیرینه وار نئجه دایانوم یارالی جان ویروسن تشنه ، نیکخو قارداش گُلِ وصالی ایله نوکِ خارِ هجرانون - یاروب ، اولا او یاره چوخ چتین رفو قارداش گلنده دوشدی یولوم قولّارون دوشن یولدان سرشگیم ایلدی رخساری شستشو قارداش خیامِ طاهرده شورِ حشر اولوب پیدا عیالیمه دور ایداخ چاره جستجو قارداش داخی قرانلوق اولار آلِ هاشمین چرخی دوتولدون آی کیمی قانیله ، ماهرو قارداش دوشنده آتدان اولون اولمادی اولا حایل که اوخلار اولمیه گُل جسموه فرو قارداش سکینه فاطمه نازلی رقیه مخیمده تکوبله گوز یولا ، دلده عمو عمو قارداش سو جامی الده نوا دلده گوزلری یولدا آخار سرشگلری یوزده مثلِ سو قارداش نئجه بو محنتِ عظماده آغلاماز (( نجمی)) که خونِ فرقون آخوب یرده سو به سو قارداش ****** یوسف نجمی برچسبها: یوسف نجمی تبریزی
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
