|
شاهزاده حضرت علی اکبر (ع) من بو گون جانانه قربانم خداحافظ آنا فرصتیم یوخدور شتابانم خداحافظ آنا من علیِّ اکبرم اشبه پیغمبرم گر چه اوّلدن آنا منظور لطف شاهدیم لیک شاهون اولدی بو لطفی او لطفه شاهدیم ایستدی شهده نجه که ایستمیشدی شاهدیم فدیۀ مقبول جانانم خداحافظ آنا تنگ اولوب بو طایر روحه بدن مانند فخ سسلنور الْعشق اودور تار وجودیم نخ به نخ جان متاعیم مور تک فرق ایتمشم پای ملخ من بو فخر اوسته سلیمانم خداحافظ آنا وارثم من آدم و نوح و کلیمه وارثه یادگارم خامسه نور دو عینم ثالثه یوخدی باکیم اشقیادن یوز ویره هر حادثه پور پور شیر یزدانم خداحافظ آنا گلماقا مانع اولوردی شرم شاه تشنه لب گلمسم اما گینه گوردوم اولور ترک ادب آخرین بو زحمته اولدی بو بیر نکته سبب عرض ایدم مأذون میدانم خداحافظ آنا ابْر فرقت گیزلدنده برج وصلین بدرینی دولدورور اندوهیله آشفته عاشق صدرینی یاخشی ساعتدور آنا بول بو بیر آنون قدرینی خیمهده مهمان بو بیر آنم خداحافظ آنا من بؤ اُون سگیز ایل عمرومده تمام عهدیمی صرف راه عشق ایتدیم جمله جد و جهدیمی ایمدی لازمدور ویرم باشیله باشه عهدیمی گورموسن پا بند پیمانم خداحافظ آنا فرقتیم ایلوب باجیم صغرانی بُللم دلفکار لوح دلده نقشۀ وصلی ایدر دائم نگار قانلو بیر کوینک آپار صغرایه مندن یادگار مصر عشقه ماه کنعانم خداحافظ آنا بیر کسون یوخدور بو چولده واقفم بو مطلبه غربتون سالمیش علاوه جانیمی تاب و تبه من سنی تاپشورموشام عمم وفالی زینبه چون اوزوم جانانه مهمانم خداحافظ آنا من ویریم سن بسلین اعضانی نوک خنجره سنده فخر ایله محبت عالمینده هاجره چوخ سوسوزدور خنجر منقذ بو نازک حنجره من اوزوم هر چند عطشانم خداحافظ آنا یا گیدوب تک خیمهده اگلش انیس محنت اول یا گیدوب قاسم آناسیله اوتور هم صحبت اول نه باش آچ نه زلف یول نه غصهدن بیطاقت اول نه دی مجنون بیابانم خداحافظ آنا گورموسن یالقوز قالوب بو پادشاه کم سپاه سسلنور هل من مُعین هر دم چکر آه اوسته آه حسرتیله ساق صولا ایلر غریبانه نگاه من اودور بیله پریشانم خداحافظ آنا دوندرور درد فراقیم تیره شامه گوندوزون نیزهده گیتسه باشیم هر یانه سنده گل اوزون بو اوزون یولاردا مندن بیر گجه کسمه گوزون گور نه رخشان ماه تابانم خداحافظ آنا یوخ بوگیتماقدان رضای حقدن اوزگه غرض ایستهسن اُون سگیز ایلکی زحمته سنده عوض صبره مُعتاد اُول منی میداندا گورسن الْغرض زخمدارم قانه غلطانم خداحافظ آنا امر ایدوب جدیم که ایتمون مُستمندی ناامید سائلی محروم قیلماز هیچ شقی و هیچ سعید من نجه حق بخششندن(( شأنیه)) ویرموم نوید عرض ایدر محتاج احسانم خداحافظ آنا ****** مرحوم شانی
برچسبها: حسین شأنی تبریزی
+ نوشته شده در چهارشنبه ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
