|
استمداد حضرت ابوالفضل علیه السلام حسین شهبازوُم سیندی پَریم دعواده گل قارداش دوشوب شمشیر اَلیمنَن یالقیزام امداده گل قارداش خماره کوثرَم سَحبایَه عشقین مَستی ام تِز گل لباسیم نیزه دوز ، پیکان ، برادر خستی ام تِز گل جَمالون گُورمَسم جان وِرمَرَم جان اُوسته ام تِز گل اَگر سن گلمسون ، باش وِرمَرَم جلاده گل قارداش حسین مَندن رضا اُول عشقیده ثابت قدم دوردوم یارالی باشی اُون یدی نفر جلاده تاپشیردیم اُوزوم یاندیم فراقونده آنام زهرانی یاندردیم گلوب الآن باشیم اوسته آنام زهرا ده گل قارداش اَخا سَهو صلابتدن دوشن بیر یارَلی شیرم سویوم یوخ قیزلاروندان شرمسارم جانیدن سیرم گلوب تحویل آل ایندی پرچمون قارداش زمین گیرم سینوب شاخم گدوب گولبرگ عمروم باده گل قارداش سنیخ کشتی کیمی دریاده لنگر سالمیشام تز گل یتیش فریادیمه دندانه شمشیر آلموشام تز گل عمود آتدا آچوق باشیله یالقوز قالموشام تز گل عجایب منظریم وار دوغرانان اعضاده گل قارداش دریغا حربه سیز بیر پهلوانم قالموشام یالقوز گلوب گورسون سَنیده یاندیرار بو قصه ی دلسوز عمود آهن ، آچوق باش ، سنگدل دشمن ، اُوزوم قولسوز مروت یوخدی بیر ذرّه دل اعداده گل قارداش به حمدالله سر افرازم باشیمدا تاج عزت وار یارا اُوستن یارا دَیسه گینه جسمیمده طاقت وار گلن بیر ورسا گیدن مین ده اوندا چوخ مروت وار ایله یاره ورورلار گلموری تعداده گل قارداش سنه یوخ تسلیت عرض ایلین بو غمده چاقونده منه رحم ایله تز گل یانمیوم نار فراقونده سنون قربانوَم ذبح ایلسون قاتل قباقونده خیامی ترک ایله عباسوی سال یاده گل قارداش بو سُودا یاخشی سود ایتدی رضا گر اولسا معبودیم دگوب اوخ سجده گاهیمدن داغیلدی شهد مقصودیم چکنده دیزلریمدن اوخ باشیمدان دوشدی خودینیم دلیر بیر پهلوانون باش آچوق هیجاده گل قارداش کسیلدی اللریم پروا داخی صلب اولدی دشمندن منی یالقوز گوروب لشکر قییدی اوستمه بیردن دگوب اوخ مشکه سو گیتدی خجالت اولدوم اصغردن اُوشاق آیا نه بیلسون یوخدی سو سقاده گل قارداش سیاحت موقعی جمعه گونی ساعات بیکاری ((نخستین)) ، ((منزویلن )) یازدیلار باهم بو اشعاری توجه قیل اولان وقته دَمَنده صور بیداری اولارین دادینه سنده همین اثناده گل قارداش ****** مرحومین نخستین و منزوی برچسبها: مختار نخستین اردبیلی
+ نوشته شده در شنبه ۲۵ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
