|
خروج از مدینه گلستان رسالتدن نچه دسته گول آیریلدی قونوب هر بیرگول اوسته بیرایکی اوچ بلبل آیریلدی پیمبردن پیمبر اوغلی تکلیفین سئوال ایتدی بیلوب تکلیفینی مسئول ایویندن سائل آیریلدی جهاندا مدت عمرونده خوش گون گورمین زینب آنا قبریندن حسرتله ئورکده نسگیل آیریلدی قبائلدن اولوب دوت مین نفر همره حسینیله وطندن وصل جانانه اولانلار بیر ایل آیریلدی حرملر هودج ایچره آل هاشم مرکب اوستونده حجاز عزمیله یثربدن ایگرمی محمل آیریلدی اوتوز بیر کوکب مسعود تابانیله بیتیندن اولان مصداق والشّمسه چو بدر کامل آیریلدی پناهنده اولوب دارالامانه مأمن عالم ایله تا امن اولوب اعمال حجدن عامل آیریلدی ایدوب طی مراحل مصرع موعودینه یتدی او مصرع کیم هامی یردن بو امره قابل آیریلدی او گونکه منزل ایتدی کربلاده کربلا شاهی او شاهه کوفه اهلیندن اوتوز مین قاتل آیریلدی وفا قربانگهنده قابلیّت ایتمگه اظهار نچه مین رحمسیز قابیل تک بیر هابیل آیریلدی دیلینده چوخ مجاز اهلی ویراردی دم حقیقتدن ویرنده امتحان یتمیش ایکی اهل دل آیریلدی حصول مطلبین منظور ایدنلر اوز حیاتینده گیدوب امّا نهال عمردن بی حاصل آیریلدی اولار کیم گلمیوب گلمز وفاده مثلی دنیایه بساط عشقیده جمع اولدی بسط شامل آیریلدی سچیلدی باشیله جاندان گچنلر گیچمینلردن قالان قالدی گیدنلر گیتدی حقدن باطل آیریلدی ایله ممتاز اولان اصحاب ایچیندن بیرق حقه ابوالفضل وفا پرور سچیلدی حاصل آیریلدی نسیم آه لیلی گلستان حُسن اکبرده ایدنده شانه زلفین اسدی گولدن بلبل آیریلدی حقین حقّین محقق ایتماقا اصغر آناسیندان بوغازی اوخلانوب اولسون چو مرغ بسمل آیریلدی الی اوسته آلاندا اصغری شه فوج لشگردن فنون رزمیده دارا اولان بیر قاتل آیریلدی قالان دشمن الینده بی پناه اهل و عیالیندن کومکسیز شاه آیریلدی ولی چوخ مشکل آیریلدی شه دریا دل اطرافین حرم دوتموشدی ساحل تک تعجّبدور نئجه دریای غمدن ساحل آیریلدی حیاتیندن حیات عالمه علت اولان ناخوش امیدین کسدی تا تاپسون شفای عاجل آیریلدی ره جاناندا جان بذل ایلینلردن شه مظلوم مقام کبریایه نمره ی اوّل باذل آیریلدی بقای یاره قلبینده مهیّا ایتدیگی یردن مرامیله اولوب همراه صاحب منزل آیریلدی امان اول وقتیدن زینب حسینی گون قباقینده تاپوپ صدچاک و عریان تاپمادی بیرحایل آیریلدی امامه اولمادی ممکن امامی باغرینا باسسون موانع اولدی ضعف و هم طناب و هم غل آیریلدی اونی من بولمورم ظلّام آیردی تازیانیلن و یا اوز اختیاریله امام عادل آیریلدی عزا بزمینده ((طوری )) اهل عشقه ایتماقا القا حدیث غم فزای کربلانی قائل آیریلدی ****** مرحوم طوری تبریزی برچسبها: امیرصمد طوری تبریزی
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
