|
زبانحال امام حسین(ع) به حضرت ابوالفضل(ع) وفالی سر لشگریم آچ گوزلرون یارالی همسنگریم آچ گوزلرون ابوالفضل ابوالفضل یاوریم آچ گوزلرون یارالیسان مقصدیوه چاتموسان جبهه ی قرآندا قانا باتموسان قان آراسیندا نه عجب یاتموسان یاتما سینوب شهپریم آچ گوزلرون خصمیله دیوان ائله سون حق ئوزی اورتامیزا سالدیلا هجران سوزی یولدادی مخیمده ربابین گوزی آخر ئولور اصغریم آچ گوزلرون قانلی باشون قوی باسوم آغوشیمه دوشدی آغیر رسالتون دوشیمه دولدی غمون سینه ی پُر جوشیمه ای آدی دل ازبریم آچ گوزلرون پوزدی منیم حالیمی قارداش غمون یومما گوزون دیده گلوب همدمون کمکسیزم دور اله آل پرچمون علم دوتان افسریم آچ گوزلرون آغلاما گوز یاشیوه قربان اولوم پارچالانان باشیوه قربان اولوم یاریوه یولداشیوه قربان اولوم علامت اصغریم آچ گوزلرون وای منه گلزار امیدیم صولوب نیزه لر آلتدا بدنون خرد اولوب علی باخیش گوزلریوه قان دولوب نشانه ی حیدریم آچ گوزلرون ابوالفضل ابوالفضل یاوریم آچ گوزلرون ****** ولی اله کلامی زنجانی برچسبها: ولی اله کلامی
+ نوشته شده در یکشنبه ۲۶ اسفند ۱۴۰۳ساعت توسط حاج محمد محمد قاسمی
|
|
درباره وبلاگ  بسم الله الرحمن الرحیم
«مَن بَکی أَو أَبکی أَو تَباکی فی مُصیبهِ الحُسین حُرِّمَت جَسَدَهُ علی النار و وَجَبَت لَهُ الجَنَّه .» ؛هرکس در مصیبت امام حسین بگرید یا بگریاند و یا ( اگر گریه اش نیامد ) خود را به حالت گریه بزند ؛ جسدش بر آتش حرام شده و بهشت بر او واجب می گردد التماس دعا حاج محمد محمد قاسمی
|
